Wednesday, 19 January 2022
73176611_691298907947399_8594439793650171904_n
میزان 30, 1398

هفته نامه روزنه صلح: کنفرانس “نه ، به پیوستن کودکان در گروه های مسلح” در دانشگاه کابل برگزار شد.

دانشکدۀ روان شناسی دانشگاۀ کابل روز(یک‌شنبه، ۲۸میزان) نشستی تحت عنوان «نه به پیوستن کودکان به گروه‌های مسلح » برگزار کرد.  

دیپارتمنت کار اجتماعی پوهنحی روانشناسی پوهنتون کابل کنفرانس « نه، به پیوستن کودکان درگروه های مسلح» را با اشتراک روسای پوهنحی های پوهنتون کابل، نماینده های محترم وزارت های کار و‌امور اجتماعی، وزارت خارجه ج.ا.ا، فعالان حقوق بشر، نماینده های نهاد های مصوونیت کودکان، اداره یونسف، استادان، فعالان جامعه مدنی، محصلان و رسانه ها در تالار پوهنحی هنر های پوهنتون کابل برگزار کرد.

پوهنیار منیژه رامزی استاد دیپارتمنت کار اجتماعی طرح دهنده و تطبیق کننده این کنفرانس و مؤسس گروه مددکاران اجتماعی گفت: برای کارمندان اجتماعی افتتاح این گروه می‌تواند اولین آدرس باشد تا برای مصوونیت کودکان برنامه های رضا کارانه از آدرس محصلان، تحت رهنمایی استادان دیپارتمنت کار اجتماعی صورت گیرد .

«رامزی افزود که نسبت به قضایای کودکان، سطحی عمل نکنند و قضایای کودکان را خیلی جدی بگیرند و استراتیژی و همان پالیسی‌هایی که جانشین پیوستن کودکان به گروه‌های مسلح است، وزارت کار امور اجتماعی در هماهنگی با نهادهای دیگر بیشتر دقت کنند.»

ستارالدین صدیقی، رییس دانشکدۀ روان شناسی دانشگاه کابل گفت: «طفلی که امروز از مکتب محروم مانده، نظر به وضعیت ناگوار کشور، شما آیندۀ آنان را چگونه می‌بینید؟ طبعأ وقتی نوجوان می‌شود، با یک عالم مشکلات سردچار است و شکار مخالفین حکومت می‌شود.»

در این کنفرانس نمایش نامه توسط محصلان این دیپارتمنت در مورد پیوستن کودکان در گروه های مسلح اجراءِ گردید و بسته های تصویری از وضعیت کودکان به نشر رسید.

شماری دیگر از استادان دانشکدۀ روان‌شناسی دانشگاۀ کابل ابراز نگرانی نموده ، افزودند که ازکودکان که در گروه مسلح استخدام شده اند در حمله های انفجاری و فعالیت های هراس افگنانه کار گرفته میشوند.

این استادان، هشدار دادند که اگر در این مورد اقدام جدی نشود، آیندۀ این کودکان بسیار نگران کننده خواهند بود.

در آگاهی دهی و دادخواهی ” نه ، به پیسوستن کودکان در گروه های مسلح ” دانشجویان علوم اجتمامی و روان شناسی نقش برجسته گرفته اند و این دانشجویان در گروه مددکاران اجتماعی خواهان منع عاجل سوء استفاده کودکان در گروه های مسلح هستند.

وزارت امور داخله افغانستان دوسال قبل گفته بود که جلب و جذب اطفال به گروه‌های مسلح مخالف دولت از سوی برخی مراکز دینی انجام میگیرد.

همچنین فعالان حقوق کودک میگویند که حکومت در اجرای شدن کنوانسیون حقوق کودک ضعیف عمل نموده است .

فرید کاوش فعال حقوق کودک میگوید : دلیل اصلی پیوستن کودکان به گروه های مسلح عدم حاکمیت قوانین و تعهدات بین المللی حکومت افغانستان است که در قبال اجرایی شدن قوانین مانند کنوانسیون حقوق کودک و محافظت اطفال ضعیت عمل نموده است.

فعالین حقوق کودک مدعی اند که حکومت در اجرای شدن این ماده پروتکل اختیاری حقوق کودک در مورد عدم شمولیت آنها در منازعه مسلحانه ” تمام کشورهای عضو اقدامات عملی را برای اینکه نیروهای مسلح آنها که سن 18 را تکمیل نکرده اند، به طور مستقیم در منازعه مسلحانه سهم نمی گیرد” ضعیف عمل نموده است و این نیز یکی از دلایل پیوستن کودکان در صفوف گروه های مسلح شده میتواند.

به گفته آگاهان حقوق کودک، فقر دوام‌دار، سبب شده كه كودكان در افغانستان از چنگ خطرات متعدد در زندگی فرار و به تعلیم و زندگی آبرومندانه سوق پیدا كنند. آنان معتقد هستند تا زمانی كه دولت در راستای فقرزدایی و تطبیق كنوانسیون‌ها بین‌المللی حقوق كودكان، گام عملی بلند نكند، محتمل نیست كه این كودكان از خطر پیوستن به گروه های مسلح نجات یابند.

به گفته این سازمان ادامه جنگ پیامدهای ناگواری را برکودکان افغان داشته و اکنون ۳.۷ میلیون کودک افغان به دلیل ناامنی از رفتن به مکتب/مدرسه محروم هستند که ۶۰ درصد آنان را دختران تشکیل می‌دهند. علاوه بر آن ۷۰۰ مدرسه به دلیل خشونت در سال ۲۰۱۸ بسته بودند.

چندی قبل سازمان نجات کودکان نیز خواستار توقف استفاده کودکان در جنگ شده بود و از جناح‌های درگیر خواسته بود تا امنیت مکاتب و بیمارستان‌ها را تامین کنند.

دربیانیه این سازمان آمده بود که افغانستان جای خطرناک برای دوران کودکی میباشد و افزوده بود که بسیاری از کودکان مجبورند به دلیل فقر در جاده‌های خطرناک کار کنند و یا هم به گروه‌های مسلح بپیوندند.

در گزارش سال ۲۰۱۹ این سازمان آمده است که افغانستان در کنار کشورهایی چون عراق، سوریه، یمن، سومالی و سودان جنوبی جزء ده کشوری است که بدترین جا برای کودکان محسوب می‌شود.

براساس آمار این سازمان از سال ۲۰۱۵ الی ۲۰۱۸ میلادی بیشتر از ۱۲ هزار کودک کشته و یا مورد خشونت قرار گرفته و ۲۷۴ کودک به عنوان سرباز استخدام و یا نقش حمایت کننده برای جنگجویان داشته‌اند.