Monday, 26 October 2020
8c890f6f-3870-43c3-abf3-b4b74a1e38dd_w1023_r1_s
سنبله 31, 1399

گزارش / غظنفرعادلی

هفته نامه روزنه صلح : افغانستان با فرصت طلایی برای رسیدن به صلح و ختم جنگ چهل ساله این کشور مواجه است و بعد از چهل سال جنگ و درگیری گفتگو بین الافغانی میان افغان‌ها در دوحه پایتخت قطر آغاز شده است.

اکثر افغان‌ها و قریب به صد درصد افغانان از این فرصت طلای برای رسیدن به صلح با گروه طالبان استقبال می‌کنند و می‌گویند: جنگ راه حل این کشور نیست و باید در هر شرایط صلح میان جنگجویان گروه طالبان و دولت افغانستان تحقق پیدا کند.

اما چه موانع سد راه رسیدن به توافق صلح میان گروه طالبان و دولت افغانستان وجود دارد که تحقق این پروسه را با مشکل مواجه می‌کند؟

آیا اجماع ملی برای تحقق صلح میان دولت افغانستان و گروه طالبان به شکل واقعی وجود دارد و آیا اجماع منطقه‌ای و جهانی برای تحقق صلح میان طالبان و دولت افغانستان شکل گرفته است؟

هستند گروه‌های در داخل افغانستان و شماری از کشورهای منطقه افغانستان که منافع آنها در موجودیت جنگ میان گروه طالبان و نیروهای امنیتی افغان نهفته است و با قطع جنگ منافع این گروه‌ها و کشورها نیز به خطر مواجه می‌شوند.

در همین رابطه به گفتگوی زلمی خلیلزاد نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان به تاریخ ۱۲ سپتامبر به رادیو آزادی اشاره می‌کنیم که وی گفت: « هستند کسانی که وضعیت فعلی افغانستان را به‌سود خود می‌دانند و “موافقت روی یک فورمول” را خطری برای خود می‌دانند.»

خلیلزاد در بخش دیگر از سخنان خود گفت: «شماری از کشورهای منطقه ای افغانستان در پروسه صلح میان دولت افغانستان و گروه طالبان همکاری نمی‌کنند اما آقای خلیلزاد معلوم نکرد کدام کشور از پروسه صلح حمایت نمی‌کند.»

با اینکه همه کشورهای منطقه‌ای افغانستان در ظاهر از روند صلح و گفتگو صلح بین الافغانی در قطر حمایت کرده اند اما این احتمال وجود دارد که شماری از کشورهای همسایه افغانستان منافع خود را در جنگ این کشور می دانند.

سیاسیون افغان، سران دولت افغانستان و مردم این کشور فرصت پیش آمده برای صلح با گروه طالبان را یک فرصت تاریخی می‌دانند و می‌گویند: باید هئیت دولت افغانستان و هیئت طالبان از خواسته های خود کوتاه بیایند و برای رسیدن به صلح تلاش کنند.

هئیت مذاکره کننده صلح افغانستان خواهان توافق آتش بس از سوی گروه طالبان شده اند و این هئیت روند مذاکرات را میان الافغانی امیدوار کننده بیان کرده است.

سهیل شاهین عضو هئیت مذاکره کننده گروه طالبان به هفته نامه روزنه صلح گفت: «روند مذاکرات میان دو طرف مثبت پیش می‌رود و تمام موارد از جمله آتش بس در جریان گفتگو مشخص خواهد شد که توافق صورت می‌گیرد یا خیر.»

مریم قربانی یکی از شهروندان افغانستان می‌گوید: « دموکراسی و آزادی زنان در افغانستان ارزشی می‌باشد که با مشکلات زیاد به دست آمده و هئیت دولت افغانستان باید حقوق مدنی، سیاسی و اجتماعی زنان را حفظ کنند تا در آِینده زنان افغان با حضور گروه طالبان در بدنه نظام یکبار دیگر به تاریخ گذشته و در تاریکی خانه‌ها سوق داده نشوند.»

بانو قربانی تاکید کرد: در مذاکرات بین الافغانی باید به گروه طالبان فهمانده شود که زنان نیز همانند مردان می‌توانند در ادارات دولتی و غیر دولتی حق کار دارند و باید همانند مردان به زنان نیز فرصت داده شود.

زهرا جویا فعال رسانه‌ای می‌گوید: افغانستان در چهل سال گذشته شاهد جنگ بوده که در این مدت هزاران افغان قربانی شده اند و آغاز مذاکرات بین الافغانی در قطر یک فرصت تاریخی برای ختم جنگ در افغانستان می‌باشد.

جویا علاوه کرد: هئیت دولت افغانستان باید ضمانت اجرای بین المللی از سوی طالبان دریافت کند که این گروه همانند گذشته دست به حملات تروریستی نمی‌زنند و کشورهای حامی این گروه نیز دست از حمایت طالبان برمی‌دارند.

سهیلا عرفانی استاد دانشگاه به هفته نامه روزنه صلح گفت: « گفتگوی صلح میان هئیت دولت افغانستان و طالبان آغاز شد اما خواست مردم افغانستان در این روند در نظر گرفته نشده است و انتظار مردم افغانستان از گفتگو کنندگان و روند صلح این است که از طالبان ضمانت قوی و اجرایی گرفته شود که این گروه به تعهدات خود عمل می‌کنند.»

در همین زمینه محمد زلمی نوری نماینده پارلمان افغانستان به هفته نامه روزنه صلح گفت: «مردم افغانستان از آغاز مذاکرات بین الافغانی استقبال می‌کنند و انتظار دارند که جمهوریت خط سرخ در این روند باشد و تمام جوانب از این خط عبور نکنند چرا که برای ارزش‌ها ۱۹ سال اخیرهزاران افغان خون ریخته اند.»

اما حضرت علی نماینده پارلمان افغانستان به هفته نامه روزنه صلح می‌گوید: تمام گروه های تروریستی از سوی استخبارات پاکستان حمایت می شوند و اگر توافق صلح در قطر میان هیئت دولت افغانستان و طالبان صورت گیرد، جنگ در افغانستان خاتمه پیدا نمی‌کند و گروهای تروریستی دیگر هستند که ناامنی را در افغانستان دامن خواهند زد.

این نماینده پارلمان دلیل ادامه جنگ در افغانستان را عدم وحدت میان سیاسیون و مردم افغانستان می‌داند و می‌گوید: اگر تمام مردم و سیاسیون افغان برای مبارزه با تروریستان به یک نظر باشند هیچ گروه نمی تواند افغانستان را ناامن سازند.

حضرت علی علاوه کرد: امروزه دولت افغانستان دست رسیدن به صلح با گروه طالبان را به کشورهای خارجی دراز کرده و این واقعیت دارد که کلید جنگ و صلح افغانستان در اختیار نه طالبان است و نه در اختیار دولت افغانستان بلکه در اختیار کشورهای هستند که جنگ را در افغانستان در راستای منافع خودشان رقم می‌زنند.

گفتگوی صلح میان هئیت طالبان و هئیت دولت افغانستان به تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۰ بعد از ۱۹ سال و یک روز از حمله شبکه القاعده به امریکا صورت می گیرد و دیده شود که جمهوریت دولت افغانستان که برای آن ۴۴ کشور حضور نظامی داشتند و هزارها عساکر خود را قربانی کرده اند و بیشتر از ۲۰ کشور خارجی دیگر حضور غیر نظامی داشته اند میتواند در مقابل امارت گروه طالبان پیروز شود یا خیر؟